☆ c h o m p u ☆: November, 2007

November 17

ไม่รู้ว่าไปหาซื้ออ่านกันมามั่งรึยังนะ กับหนังสือที่มีชื่อว่า อย่าให้รักนำทาง

ที่กูพูดนี่คือ กูก็ยังไม่ได้อ่านหรอก แต่แค่ชื่อมันก็ทำให้ขนลุกแล้วกับ

เวลาเช่นนี้ ฮ่าๆๆ ช่วงนี้อาการหนักขึ้นอีกแล้ว เร่มจะฝันแบบว่าหนักขึ้น

คือมันหนักขึ้นกว่าเดิมเข้าใจป่ะ แบบมาหลอนกูอ่ะ หรือเป็นเพราะว่า

ช่วงนี้กูจะอยู่คนเดียวบ่อยไป (อันนี้ก็อยู่คนเดียวมานานแล้วนะ ไม่น่าคิด)

หรือว่าจะว่างจัด (อืม อันนี้ทั้งเพื่อนหรือใครๆเค้าก้อคอมเม้นมาแบบนั้น)

มันมีหลายอย่างที่เปนองค์ประกอป แต่ถึงยังไงก็ช่างเหอ ความรู้สึกที่กู

มีให้และที่มันยังอยู่ ก็คือ กูยังรักเค้า รักมาก รักแบบไม่เคยรักใครมาก่อน

ไม่รู้สิ เพื่อนกูคนนึงบอกว่า เพราะเค้าทำให้กูดีใจและเสียใจได้ในเวลา

เดียวกัน ตอนแรกกูก็ไม่เข้าใจความหมายหรอกนะ แต่เพื่อนกูก็ต้อง

บรรยายให้กูกระจ่าง เห็นแจ้ง มันก็มีส่วนไงถ้าพูดแบบนั้น เห้อ ทำไม

กูถึงเป็นได้เพียงนี้ ที่ผ่านมาหรือคนที่เข้ามากูก็รักเหมือนกันแต่ทำไม

ความรู้สึกกับคนนี้มันพิเศษยังไงก็ไม่รู้อ่ะ เห้อ...

ถึงยังไงกูก็จะไม่ลืมหรอก ยังไงกูก็คงเก็บเค้าไว้อยู่ลึกสุดของหัวใจ

แหวะ คนเราพอมันเศร้าหรือรักมาก มันน้ำเน่าได้ขนาดนี้เลยหรอวะ

แต่กูก็จะพยายามไม่ปิดกั้นตัวเอง กูก็จะเป็นกูแบบนี้เรื่อยไปไม่เปี่ยน

ความรักของกูบางทีมันอาจจะบ้าๆบอๆ เพื่อนๆเบื่อหน่าย แต่อย่าว่ากันเลย

นะเพื่อนสาว เพราะ รักของพวกเรามันกำหนดหรือแบ่งแยกเวลาไม่ได้

- กูรักเพื่อนทุกคนที่คอยเปนห่วงและให้กำลังใจกูเสมอ

- กูจะไม่ให้รักมานำทางกูแน่นอน (พูดได้แค่ตอนนี้แหละ)

- มันอาจจะเป็นรักแท้ของกูแต่ไม่ใช่ของเค้า (อันนี้เพื่อนเมย์บอกมา กูแทบทรุด)

- จะยังไงก็ช่างหัวแม่ง แต่วันเกิดกูปีนี้ ใครไม่มาพ่อมึงตาย อีเหี้ย!!!